Posts Tagged ‘mistig verhaal’

Aan een snelheid van 30 km per uur reed hij op de autosnelweg. Normaal ergerde hij zich aan die zone 30’s die op de meest onverwachte plaatsen opduiken en die je een zeer onnatuurlijk gevoel geven als je aan die snelheid met een moderne auto rijdt. 30km lijkt wel op wandelen met een auto en auto’s zijn daar niet voor gemaakt. Ze hebben immers geen voeten. Anderzijds was hij wel blij dat zijn zoon straks bij het binnenwandelen van de school, niet meer zou weggemaaid worden door een laagvlieger. Een paradox heet dat. Een gewetensparadox.

Maar nu reed hij met volle overtuiging aan 30 km per uur over de snelweg. Oorzaak: mist. Je zag geen hand voor je ogen. Het leek alsof je continu tegen een muur aanreed zonder er tegen aan te botsen. De lichten van zijn wagen maakten het alleen maar erger, want hun licht weerkaatste tegen de mist en verblindde hem daarenboven. Hij had nog steeds niet de gewoonte om zijn lichten uit te zetten en enkel met zijn mistlichten aan te rijden. Terwijl hij binnensmonds vloekte dacht hij aan zijn collega die hem altijd zei dat je het goeie in een situatie moest zoeken. Wat was er nu zo goed aan een levensgevaarlijk pak mist? Je zag niet waar je naartoe reed. Je moest stil staan om te zien waar je was. Dat was misschien net het goeie, zo dacht hij plots. Hij reed zo traag en zo aandachtig dat hij allerlei borden, huizen en bomen zag langs zijn parcours. Hij reed hier nochtans elke dag. Al twintig jaar. Maar doorgaans opgejaagd, om op tijd zijn kantoor, zijn doel te bereiken. Nu was zijn doel onzichtbaar ver weg. Misschien zou het wel eens goed zijn om het doel van zijn bedrijf in mist te verhullen, zo dacht hij. Dan zouden hij en zijn collega’s zich misschien meer bewust zijn van waar ze nu staan, en van wat er zich allemaal op de weg naar het doel bevindt?

Het leek een vreemd idee. Haaks op menige managementtheorie. Bedrijfsobjectieven moeilijk zichtbaar maken. Obstakels plaatsen op de weg naar het doel. Obstakels die echte risico’s vormen. Tijdens zijn rit op de E40 voelde hij zich geen moment op zijn gemak. Maar misschien kwam dit het bewustzijn van de onderneming ten goede? Zorgde het voor concentratie en focus?

Plots zag hij de afrit, een kleine kilometer verderop. De mist was even snel verdwenen als ze was opgekomen. Alsof ze er nooit geweest was. Het mistlicht van zijn voorligger stond schreeuwerig, enigszins belachelijk en vooral onnodig te branden. En verblindde hem zelfs. Ook bakens zijn soms zinloos.

Hij reed de parking van zijn bedrijf op. Wat zou hij hen zo dadelijk vertellen? Een heldere boodschap of een mistig verhaal? Hij zou ze eens verrassen.