Posts Tagged ‘google’

Heel heel ver weg, in een donker bos, leefde een Koning met zijn Koningin en zijn dochter. Tenminste, de dochter was van de koning, maar niet van de Koningin. De koning was hertrouwd zoals dat soms ging in dat verre land. De koningin wou zangeres worden. En alhoewel ze eigenlijk geen talent had, ze had wel geld en ze was de vrouw van de koning. Dus dat scheelde een stuk om een hit te scoren. En zoals men kon vermoeden, was  de koningin van het ijdele soort. Googletje, Googletje, aan de wand…wie is de populairste van het land? De koningin googelde minstens twee maal per dag om na te gaan of ze nog altijd bovenaan in de zoekresultaten stond. En zowaar, ze stond steeds met stip op nummer één. Iedereen hield van de koningin, zo vertelde Google.

Tot op een ochtend ze opnieuw voor Google zat en zag dat Sneeuwwitje op nummer één stond. Ze bleef niet bij de pakken zitten en vatte het plan op zichzelf terug op nummer één te krijgen en om als bijkomende bonus Sneeuwwitje uit de weg te ruimen.

Ze logde in op facebook en stuurde naar iedereen die ze kende en iedereen die ze niet kende een uitnodiging om vrienden te worden. Van al deze personen waren er voldoende die zelf ook ijdel genoeg waren om die vriendschap te bevestigen – wie wil er nu geen koningin als vriendin -  waardoor de koningin in een mum van tijd meer dan duizend vrienden had.  Ze sms-te naar de jager met de opdracht Sneeuwwitje uit de weg te ruimen, voor alle zekerheid. De jager antwoordde “ok” waarna hij op twitter schreef dat hij Sneeuwwitje zocht. In enkele minuten kreeg de jager zoveel tips dat het een klein kunstje zou worden om haar dood te cyberpesten. Toen de jager echter op de website van Sneeuwwitje terecht kwam, werd hij vertederd door zoveel schoonheid dat hij wou afzien van zijn opdracht. Hij wist echter dat, als de Koningin zou blijven vaststellen dat Sneeuwwitje het meest populair was, hij zelf het slachtoffer van haar woede zou zijn. Daarom besloot hij Sneeuwwitje gewoon zwart te maken in plaats van te doden. Een zwart Sneeuwwitje is zo goed als een dood Sneeuwwitje, zo dacht hij. Hij hackte haar website, manipuleerde haar foto’s met photoshop en verspreidde allerlei roddels over haar leven. Her en der doken blote Sneeuwwitjes op, in de meest bedenkelijke omstandigheden. Sneeuwwitje was totaal ontredderd. Ze wist niet wat gedaan. Ze huilde uit op Netlog en ontmoette daar zeven bloggers. En zoals dat met bloggers altijd gaat, die zitten zo vaak en zo lang achter hun computerscherm dat ze zichzelf en hun huishouden compleet verwaarlozen. In ruil voor hun hulp poetste Sneeuwwitje het huis van de zeven bloggers. Ondertussen blogden de Zeven over Sneeuwwitje en hoe die hun leven aan het veranderen was. Ze liepen er zowaar gekamd en gewassen bij. De douche was als het ware een herontdekking. De verhalen die de bloggers publiceerden werden gretig gelezen door menig internaut. Iedereen wou weten hoe het Sneeuwwitje verging. Via de webcams van de zeven bloggers kon men meekijken en meezingen met de liedjes die Sneeuwwitje onder het huishoudelijke werk zong. Op Myspace werden Sneeuwwitje-clubs opgezet met haar liedjes en die van haar bewonderaars. Zo’n onbevangenheid en zo’n mooi meisje! Ze was de ontdekking van het jaar. Het talent waarop iedereen had zitten wachten.

En zo kwam het dat, toen de koningin op een dag opnieuw google raadpleegde, ze vaststelde dat Sneeuwwitje meer dan ooit de nummer één was geworden. De koningin beet in de appel en stierf.

Ik hoop dat u in 2007 gerust gelaten wordt. Dat is mijn wens voor u in het nieuwe jaar. Dat men eindelijk inziet dat het centraal aansturen van onze arbeid niet werkt. De top-down benadering om een bedrijf te leiden is fout. Centraal gezag brengt ons nergens.

Bent u tevreden van de ondersteuning van uw bedrijfsprocessen door uw aangekochte of zelfgemaakte computersystemen? Mocht u ja antwoorden, dan verfijn ik mijn vraag: Kan u zeggen of u even tevreden bent van de ondersteuning van uw computer in uw werk als van de balpen die u gebruikt om occasioneel nog eens ambachtelijk te schrijven? Neen. Onze balpennen liggen nog steeds een blad voor op een tekstverwerker. Als ik mijn vraag echter herhaal voor Google, Wikipedia of Internet in het algemeen, dan zal menig gebruiker aarzelen om te zeggen dat deze systemen minder waardevol zijn dan een gemiddelde bic.

Google scoort heel goed. Uw bedrijfssoftware scoort redelijk tot slecht. Waarom is dit? Omdat we in bedrijven nog steeds denken dat de “Top” meer weet dan de “Bottom”. De programmeur programmeert wat de haan boven hem zegt. En die doet dan weer wat de haan boven hem heeft beslist. En wat de haan daarboven deed, weet niemand. De haan zelf ook niet.
Google werkt anders, Wikipedia werkt anders, het internet werkt anders. Er is geen Top. Google vertelt u dat “proggrameur” “programmeur” moet zijn, zonder dat er iemand de spellingsregels heeft gecodeerd. En zonder dat iemand gevraagd heeft om een spellchecker te bouwen. Aan de hand van het aantal links dat het ene dan wel het andere woord genereert, stelt Google u voor om “proggrameur” misschien te vervangen door “programmeur”.
Google doet wat de natuur doet. We zijn er onderhand achter dat de natuur niet bedacht werd door een superarchitect die elk levend organisme eerst heeft uitgetekend, daarna hun interactie heeft gedefinieerd om ze daarna uit klei en ribben te boetseren. Darwin heeft ons nu bijna 200 jaar geleden geleerd dat onze wonderlijke, complexe en toch harmonieuze natuur een gevolg van toeval, selectie en tijd, veel tijd is. Resultaat: u bent in staat om op dit eigenste ogenblik zwarte lijntjes te zien op wit papier, ze te ontcijferen en in uw hoofd de boodschap te horen die ik hier achter mijn bureau heb geschreven tijdens de kerstvakantie. Geef toe, niet slecht voor een zelfontstaan computerprogramma waar niemand naar gevraagd had. Decentrale systemen, die zelforganiserend zijn en mekaar via selectie beïnvloeden.

Mijn vraag voor 2007 is dan ook of het mogelijk is om Management à la Google in te voeren? Durven we onze bedrijfsstrategie te laten afhangen van toeval, natuurlijke selectie (die onze klanten, leveranciers en medewerkers maken), en tijd? Of vinden we dat we toch moeten ingrijpen omdat toeval niet bestaat in een professioneel bedrijf, onze klanten niet weten wat ze willen, onze leveranciers ons niet begrijpen, onze medewerkers niet voldoende intelligent zijn om het allemaal te snappen en vooral omdat tijd geen optie is.

Ik hoop dus dat men u gerust laat zodat u zelf kunt selecteren wat u doet en met wie u het doet. Wat niet nodig was, zal dan wel uitsterven. Misschien is dit zelfs de ultieme kostoptimalisatie…

Aanbevolen lectuur voor 2007:
The Origin of Species, Charles Darwin
The Individualised Corporation, Sumantra Ghoshal & Christopher Bartlett
Maverick, Ricardo Semler