Posts Tagged ‘droom’

Het was wrijving die hem deed ontbranden. Een brand, warmer dan de hitte van wrijving. Zijn lichaam werd verteerd door het vuur. Zo intens ging hij letterlijk op in zijn eigen vlam. Van de lucifer bleef enkel een gekromde en verkoolde splinter hout over. Zo voelde hij zich ook. Verkoold, gekromd en broos. Hij had zich verzet. Tegen beter weten in. Misschien. En zijn verzet was de bron van zijn woede geweest. Zijn frustratie. Hij geloofde in zijn zaak. Maar de anderen niet. Hoe kon het ook anders. Een plan begint daar waar anderen geen plan zien. Weken had hij eraan gewerkt. Uitgebreid was zijn visie. Gedetailleerd zijn cijfers. Het vuur in hem. Zoals de lucifer voelde hij niet hoe broos hij hierdoor zelf was geworden. Er durven voor gaan. Zijn nek uitsteken. Het maakt je kwetsbaar. Kwetsbaarder dan gewoon toekijken of erger, lijdzaam ondergaan.

Met een scheut van pijn liet hij de lucifer vallen. Het vuur was blijkbaar toch nog niet uit. De lucifer viel in het open doosje. Het open doosje greep de lucifer. En plots ontvlamden ze allemaal. Eerst eentje aarzelend, maar daarna schoten ze allemaal in brand. Ze brandden door hem. Ze brandden voor hem. En hij lag daar tussen. Gloeiend in de gloed van de rest. Hij zag zijn aanstekelijkheid en hier putte hij nieuwe moed uit.

Dit moest hij doen. Gelijkgestemden vinden. Hen aansteken en op zijn beurt opnieuw aangestoken worden. Heel anders dan helemaal alleen te blijven en uit te doven totdat er niets van over blijft.

De vlammetjes weerspiegelden in zijn ogen. En in zijn ogen zag je het vuur. Zijn vuur. Het was nog niet uit. Het heilige vuur. Dat daarbinnen zat. Hij voelde het. Een waakvlam, klaar voor ontbranding. Klaar om opnieuw alles te geven. Wat is er wonderlijker dan te kijken naar een vlam? Al die energie, vertrekkend uit één punt. Ontsnappend aan dat punt. Dat is vuur. Je weet waar het begint, maar haar ambitie is grenzeloos. En zo ook zijn droom.

We gingen tot waar de hemel begint, vrij, letterlijk als een vogel. Hij had ons meegenomen in zijn droom, zijn passie. En zo was zijn droom die dag ook een beetje de onze geworden. Hij vloog al 8 jaar. Met sportvliegtuigen. Had hij geleerd toen hij even veel vrije tijd had. En nu nam hij ons mee. In de winter, tussen pot en pint, had hij het ons voorgesteld. Of we geen zin hadden om eens kennis te maken met de sportvliegerij. Toen al zag je het vuur in zijn ogen branden.

En zo kwam het dat wij enkele maanden later met z’n zessen wat aarzelend verzamelden aan een klein vliegveld. Hij vertelde ons over wat ons te wachten stond. Zo zorgvuldig was hij als bezeten. Geboeid leerden we alles over kompassen, frequenties, hoogtes, snelheden, luchtdruk. Zijn hobby zat vol gecertificeerde kennis en wetenschap. Wat later had hij het over verschillende types luchtverkeersleiders, de professionals en de andere. Toen ik hem vroeg naar het verschil tussen beide antwoordde hij: “vertrouwen”. Bij de professional krijg je vooral vertrouwen bij wat hij je vertelt. En dan vlieg je meer ontspannen, zekerder. Ik schrok. Ik dacht dat een professional misschien gewoon meer wist. Ik stelde opnieuw vast dat zelfs in een wereld waar kennis, afspraken en procedures van levensbelang zijn, er nog altijd iets is dat nog belangrijker is: vertrouwen. Ik moest opnieuw denken aan die onderneming die haar personeel bijzonder helder had uitgelegd waarom de veranderingen moesten worden doorgevoerd. Maar niemand had vertrouwen in de boodschapper. Het klonk niet goed. En natuurlijk werkte niemand ontspannen. U weet wat ik bedoel. En ze werken er nog altijd niet ontspannen.

Vertrouwen kan je niet meten. Vertrouwen is geen kennis. Vertrouwen is een gevoel. Hij kon niet vertellen waarom hij die stem van de professional, die hij slechts enkele seconden hoorde, vertrouwde. Voor gevoel bestaan geen meetbare attributen. Net zomin kon ik uitleggen waarom wij allemaal vertrouwen in hem hadden voor hij met ons ging vliegen. We deelden een gevoel en dat gevoel was goed. Het werd een schitterende dag.

Ik wens u een zomer vol vertrouwen. Vertrouwen in de dochter die met heldere afspraken naar haar eerste strandfuif mag. Vertrouwen in de taxichauffeur die u met de juiste route naar uw hotel zal brengen. Vertrouwen in de restauranthouder die u zijn beste wijn aanprijst. Vertrouwen in uw partner die u de reisweg aanwijst. Het is de weg naar daar waar de hemel begint.
O ja, voor ik het vergeet. Je krijgt het makkelijkst vertrouwen als je er geeft.

Geniet van de vakantie! We zijn er eind augustus terug met nieuwe verhalen.